เรื่องบังเอิญ

posted on 21 Dec 2010 02:25 by kohcenter

เมื่อวันที่ 18 ฝ้ายจ๋าไปกินชาบูชิ+ดูหนังกับน้ามาที่เดอะมอลล์ท่าพระ
พี่จ๋ารู้ไหม บังเอิญมากๆ ไปถึงร้านชาบูชิประมาณบ่ายโมง
ตอนนั้นร้านคนยังน้อยมาก ที่ว่างเหลือเยอะแยะเลย
พอบอกพนักงานว่า 2 ที่ พนักงานพาเดินไปในร้าน
ที่น้ำตาคลอ เพราะว่าเค้าพาไปตรงที่ประจำเราอ่ะพี่จ๋า
มุมในสุด ที่เราเคยนั่งด้วยกัน...กินไป คิดถึงพี่จ๋าไป
ไม่รู้ว่าวันนั้นพี่จ๋าไปด้วยไหม ไม่รู้อะไรดลใจให้พนักงาน พาน้า กับฝ้ายจ๋าไปนั่งตรงนั้น
ถ้าเราไปนั่งกินด้วยกัน มือนึงถือตะเกียบ อีกมือนึงของพี่จ๋า
ก็จะจับมือฝ้ายจ๋าไว้ แล้วเอาไปวางไว้บนหน้าขาพี่จ๋า...ทุกครั้ง
เฮ้อ คิดถึงนะ คิดถึงมากมายเหลือเกิน ...

เรื่องผู้ชายลัลล๊า ฝ้ายจ๋าไปดูมาแล้ว แล้วก็มี ไตเติ้ลเรื่อง สุดเขต สเลดเป็ด
ฝ้ายจ๋าว่าก็น่าจะตลกดี จากเรื่อง 32 ธันวา ที่เราไปดูด้วยกัน
ถ้าพี่จ๋ายังอยู่ เราคงได้ไปดูเรื่องนี้ด้วยกันฉลองปีใหม่....

.............................................

เมื่อวานนี้อีก (ไม่รู้จะเรียกว่าเมื่อวานหรือเมื่อเช้า)
เพราะนอนตี 4 ตื่น 10 โมงเช้า
ฝ้ายจ๋าฝันว่า ม๊าโทรมาหา มาต่อว่าฝ้ายจ๋า หาว่าเอาบัตรเครดิตพี่จ๋าไปใช้
แล้วก็ไม่ยอมจ่าย แต่ฝ้ายจ๋าก็เถียงเค้าว่า ก่อนเค้าจะโทรมาด่าฝ้ายจ๋า
เค้าดูหรือยัง ว่าฝ้ายจ๋าเป็นอย่างที่เค้าพูดหรือเปล่า.... เถียงกันแป๊บนึงก็ตื่น
จากนั้นพอกำลังรอรถไปทำงาน ฝ้ายจ๋าเลยโทรไปเล่าให้น้าฟังเรื่องความฝัน
น้าบอกว่า ฝ้ายจ๋าอ่ะคิดมาก แต่ฝ้ายจ๋าบอกน้าว่า ฝ้ายจ๋าไม่เคยคิดถึงม๊าเลยนะ
อยู่ๆมันก็ฝันเอง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
พอตกเย็น (ประมาณ 17.00 น.) มี 1 miss call
ฝ้ายจ๋าคิดไว้แค่ 2 คนคือ น้า กับ ไอ่คิว
ปรากฏว่า เป็น ม๊าพี่จ๋า .... ฝ้ายจ๋ายืนเข่าอ่อนเลยพี่จ๋า ไม่คิดว่าจะเป็นม๊าจริงๆ

................................................

พี่จ๋า เดี๋ยว 28-30 นี้ ฝ้ายจ๋าจะไปเกาะล้านกับน้า 2 คน
ตอนแรกชวนพี่ที่ทำงานไปด้วย แต่เค้าเห็นว่าไปกับน้า เค้าเลยไม่ไป
ไปจองบ้านพักมาแล้ว พี่ที่ทำงานเค้าแนะนำว่าที่นี่อ่ะดี
ก็เลยอยากลองไปเห็นกับตา ราคาก็ ไม่แพงมาก คืนละ 1,300 บ.
แต่เป็นบ้านแฝดที่ติดชายทะเลเลย อยากรู้จัง คนที่พักบ้านติดกะฝ้ายจ๋า
เค้าจะเป็นยังไงนะ แต่คิดว่า ถ้าไม่มาเป็นครอบครัว ก็คงมาก็นเป็นคู่แน่ๆ
เฮ้อออ ยังไงก็ได้ ขออย่ามาสวีทกันต่อหน้าฝ้ายจ๋าก็พอ ฝ้ายจ๋าอิจฉาเค้า
เกาะล้าน...เกาะที่เราเคยจะไปด้วยกันตั้งหลายครั้ง แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง
ทำให้เราไม่ได้ไปด้วยกันซักที....แต่เดี๋ยวฝ้ายจ๋าไปครั้งนี้ ฝ้ายจ๋าจะถ่ายรูปมาเยอะๆนะพี่จ๋า
เอามาลงไว้ในบุ๊ค พี่จ๋าก็มาเปิดดูเองนะ รู้ password ฝ้ายจ๋าอยู่แล้วนี่

blog ที่ฝ้ายจ๋าเขียนไว้ เล่าอะไรๆให้พี่จ๋าฟัง พี่จ๋าจะเข้ามาอ่านมันบ้างไหมนะ
พี่จ๋าจะรู้ไหมนะ ตั้งแต่ไม่มีพี่จ๋าแล้ว ฝ้ายจ๋าเจออะไรมาบ้าง .....

.......................................................

ขอบคุณความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักพี่จ๋าเท่าไหร่
ความห่างไกล มันทำให้ฝ้ายจ๋าคิดถึงพี่จ๋า

Comment

Comment:

Tweet